گریه های حضرت علی در نمازهای شب

گریه های حضرت علی در نمازهای شب

شب امیرالمؤمنین علی علیه السلام را دیدم که از مردم کناره » : ابودرداء روایت کرده است گرفته و در مکان خلوتی مشغول مناجات با پروردگار است، در حالی که او در محراب عبادت ایستاده بود و اشکهایش بر روی صورتش می غلطید، مانند مار گزیده به خود می پیچید و مانند مصیبت دیده ها گریه می کرد و می گفت:
آه!آه! از توشه اندک و سفر طولانی و انیس و
همنشین کم! آه از آتش که جگرها را بریان کند و پوست بدن را پرُ کند، آه از آتشی که خرمن گستراند
ناگاه دیدم صدا خاموش شد. گفتم حتما حضرت را خواب برده است. رفتم تا آن حضرت را بیدار کنم. چون ایشان را حرکت دادم، دیدم همچون چوب خشک شده است. گفتم شاید امام از دنیا رفته است. به خانه آن حضرت رفتم و فاطمه علیهاالسلام را از این امر آگاه ساختم، ایشان فرمودند:
این حالتی است که هر شب از ترس خدا بر او عارض می شود

پس وای بر حال ما که این گونه به نمازهای واجبمان کم توجهّی می کنیم، چه رسد به سایر عبادات. وای به حال ما که هنوز باور نکرده ایم باید توشه فراوانی برای راه طولانی برداریم.

علت محرومیت از نماز شب و شب زنده داری...